موی سر، سوی خاک رو، دارد

بی رواج جهان عنصری ایم

جنس ما گرد چارسو دارد

اوج بنیاد ما ، نگونساری ست

از نفس رست و رفت به باد

ریشه ما همین نمو دارد

برکه نالد نیاز ما یارب