چو آید در تبسم با مسیحا گفتگو دارد

ز سر تا پای ساغر یک دهن خمیازه می بینم

ز حرف لعل میگون که مینا گفتگو دارد

لب شوخی که جوش خضر دارد خط مشکینش

ز آهنگ گداز دل مباش ای بیخبر غافل

زبان شمع خاموش است اما گفتگو دارد

کلاه آرای تسلیمم نمی زیبد غرور از من