غبارم گر نفس دزدد به صحرا گفتگو دارد

نباشد گر نوای زهد و تقوا دردسر کمتر

به بزم ما قدح گوش است و مینا گفتگو دارد

اسیر تنگنای کلفتم از هرزه پروازی

سراغ عافیت خواهی ز ما و من تبرا کن

ندارد بوی جمعیت زبان تا گفتگو دارد

نفس وحشت نگار گرد از خود رفتن است اینجا