دلهای اسیران چقدر حوصله دارد

زنهار پی مشرب مجنون روشان گیر

گر عافیتی هست همین سلسله دارد

آیینه فولاد سیه کرده آهی ست

فرق عدم از هستی ما سخت محال است

از موج، شکستن چقدر فاصله دارد

دیگر به کجا می روی ای طالب آرام