کاین طایفه را تخم امل حامله دارد

دل محوگداز است چه در هجر چه در وصل

این آینه در آب شدن حوصله دارد

دور شکم اهل دول بین و دهل زن

هرجا روی از برق فنا جان نتوان برد

عمری ست که آتش پی این قافله دارد

دنیا الم غفلت و عقبا غم اعمال