ز انجام بهار زندگی غافل مشو بیدل

که در راه فنا از پا نشستن مسندی دارد

بعید است از زمین خاکسار اقبال گردونی

ز وضع سجده مگذر ناز رعنایی قدی دارد

گل شمعی که داری در نظر بوی بدی دارد