فضولی در طلسم زندگی نتوان زحد بردن

ز حق مگذر سپهر آدمیت محوری دارد

به وهم جاه مغرور تعین زیستن تاکی

نگین گر شهرتی دارد به نام دیگری دارد

قفس آخر به مشق پرفشانی مسطری دارد

ز وضع سایه ام عمری ست این آواز می آید

که راحت گر هوس باشد ضعیفی بستری دارد