دو عالم یک مژه بار است همت بر نمی دارد

امل را چند سازی کاروان سالار خواهشها

نفس خود محملت بیش از دو ساعت بر نمی دارد

نمی ارزد به تصدیع نگه جنس تماشایی

بیا و از شرارم یک نگه فرصت غنیمت دان

که شرم انتظارم برق مهلت بر نمی دارد

به رنگ رسم پردازان تکلف می کنم بیدل