حیا از طینت ما جز ادب چیزی نمی خواهد

به هرجا کسوت ما چین ندارد دامنی دارد

تامل گر نگردد هر زمان توفیق آزادی

شرر هم در دل سنگ آب در پرویزنی دارد

فضولی گر همه از خود برآیی ؟؟دنی دارد

نمی دانم چه خرمن می کنم زین کشت بیحاصل

نفس تا ریشه اش باقی ست دل برکندنی دارد