که همچون مو خط پیشانی ام بالیدنی دارد

مگر با نقش پایت مژده جوشیدنی دارد

خیال توست دل را ساغر تکلیف معشوقی

ز پهلوی جمال آیینه ام نازیدنی دارد

چه سحر است اینکه دیدم در نیستان از لب نایی