گره هرچند لب بندد نوا بالیدنی دارد

خیال توست دل را ساغر تکلیف معشوقی

ز پهلوی جمال آیینه ام نازیدنی دارد

چه سحر است اینکه دیدم در نیستان از لب نایی

ز سیر لفظ و معنی غافلم لیک اینقدر دانم

که گرد هرکه گردد گرد دل گردیدنی دارد

چمنها در نقاب خاک پنهان است و ما غافل