عجز تو چه خارا از قدم لنگ برآرد

تفریح دماغ تو و من درخور وهم است

زبن نسخه محال است کسی بنگ برآرد

با دامن اگر عیب تک و تاز نپوشی

زین بار که من می کشم از کلفت هستی

سنگینی نامم ز نگین سنگ برآرد

آیینه او محرمی وصل ندارد