نومیدی سودازدگان نیز دعایی ست

موجی که نفس بی غم تشویش برآرد

با برق سواران چه کند سعی غبارم

واماندگیی هست اگر پیش برآرد

امید که آن نوخط ما ریش برآرد

بیدل چمن آرای گریبان خیالیست

یارب نشود آنکه سر ازخویش برآرد