به حسرت شاخ گل از آستین ساغر برون آرد

که می دانست پیش از دور خط ، اعجاز حسن او

که از لعل ترش موج زمرد سر برون آرد

به گلشن گر بگویم وصف لعل میفروش او

ندارد شبنم من برگ اظهاری درین گلشن

مگر نومیدیم در رنگ چشم تر برون آرد

به پستی تا بماند شوق جهدی کن که خون گردی