فریب جاه از بازیچه گردون مخور بیدل

مگر نومیدیم در رنگ چشم تر برون آرد

به پستی تا بماند شوق جهدی کن که خون گردی

چو آب آیینه دار رنگ گردد، پر برون آرد

که می ترسم سر بی مغزی از افسر برون آرد