ز پاس ناله بر بنیاد عجز خویش می لرزم

حباب آسا به لب تبخاله ازگوهر برون آرد

به صحرای قیامت قامتش گر فتنه انگیزد

به رنگ گردباد آه از دل محشر برون آرد

مباد این شعله از خاکستر من سر برون آرد

که دارد زین دبستان هوس غیر از خیال من

ورق گردانی رنگی که صد دفتر برون آرد