مباد این شعله از خاکستر من سر برون آرد

به صحرای قیامت قامتش گر فتنه انگیزد

به رنگ گردباد آه از دل محشر برون آرد

ز پاس ناله بر بنیاد عجز خویش می لرزم

که دارد زین دبستان هوس غیر از خیال من

ورق گردانی رنگی که صد دفتر برون آرد

در این محفل سراغ عشرت دیگر نمی یابم