در این دریا، طلب آیینه مطلوب می باشد

هیولا چون در سامان زند پیکر برون آرد

کهن شد سیر این گلشن کنون فال تحیر زن

مگر آیینه گردیدن گل دیگر برون آرد

گره سازد نفس ، غواص ، تاگوهر برون آرد

قفس فرسوده گرد هوسهایم خوشا روزی

که پروازم چو بوی گل ز بال و پر برون آرد