تدبیر چرخ خون شد درکار عقده ی دل

امروزش از کف ناز آن بهله را حنا برد

از دیر اگر رمیدیم در کعبه سرکشیدیم

ازخود برون نرفتن ما را هزارجا برد

این دانه از درشتی دندان آسیا برد

فکر وفور هر چیز افسون بی تمیزیست

الوان نعمت است آن کز منعم اشتها برد