این دانه از درشتی دندان آسیا برد

از دیر اگر رمیدیم در کعبه سرکشیدیم

ازخود برون نرفتن ما را هزارجا برد

تدبیر چرخ خون شد درکار عقده ی دل

فکر وفور هر چیز افسون بی تمیزیست

الوان نعمت است آن کز منعم اشتها برد

اقبال اهل همت بازی خور هوس نیست