ما ضعیفان هم امیدی داشتیم اما چه سود

یاد آن مژگان مرا در سایه های تاک برد

می روم محمل به دوش آمد و رفت نفس

تا کجا یارب ز خویشم خواهد این بیباک برد

کهکشان ناز شکست رنگ برافلاک برد

بیدل اقبال گرفتاری درین وادی کراست

ای بسا صیدی که رفت و حسرت فتراک برد