توام گل دمیده ایم دامن صبح چیده ایم

آه به دوستان دگر عرض دعا که می برد

اشک چکید و ناله رفت ، نامه ما که می برد

در چمنی که رنگ ماست بوی وفا که می برد

نغمه محفل کرم وقف جنون سایل است

ورنه به عرض مدعا عرض حیا که می برد