در جنون دارد کسی تا کی سر زنجیر اشک

آه از آن روزی که حرص از دستگاهی بگذرد

دسترنج سعی آزادی نمی گردد تلف

کهکشان بالد اگر از برگ کاهی بگذرد

سرده این دیوانه را شاید به راهی بگذرد

روشن است از جاده انصاف حکم ما ز شمع

داغ نقش پاست گر زین ره نگاهی بگذرد