خط مسطر نشود مانع جولان قلم

کزحیا چون عرقم آب ز سر می گذرد

کیست از شوخی رنگ تو نبازد طاقت

آب یاقوت هم اینجا ز جگر می گذرد

تیغ را جاده کند هرکه ز سر می گذرد

موج ما بی نم ازین بحر پر آشوب گذشت

همچو نظاره که از دیده تر می گذرد