شبنمی نیست که بی دیده تر می گذرد

زین گلستان که گلش رنگ ندامت دارد

از نفس چند پی قافله دل گیریم

سنگ عمریست که بردوش شرر می گذرد

دام دل نیست بجز دیده که مینای شراب