همچو تصویر به آغوش ادب ساخته ایم

برق از این مزرعه سوخته تر می گذرد

خودنمایی چقدر زحمت دل خواهد داد

آخر این جلوه ات از آینه درمی گذرد

عمر پرواز ضعیفان ته پر می گذرد

بیدل ما به وداع تو چرا خون نشود

عرق از روی تو با دیده تر می گذرد