مدار خلق به فکر محال می گذرد

تلاش نقص وکمال جهان گروتازی ست

هلالش از مه و ماه از هلال می گذرد

به هرکه می نگرم طالب دوام بقاست

دلی که صاف شود از غبار وهم کجاست

ز هر یک آینه چندین مثال می گذرد

طلب چه سحرکند تا به کوی یار رسم