وصال رفته و اکنون خیال می گذرد

دو روزه فرصت وهمی که زندگی نام است

گر از هوس گذری بی ملال می گذرد

غبار قافله دوش بوده است امروز

حق ادای رموز از قلم طلب بیدل

که حرف دل به زبانهای لال می گذرد