دل چو سنگ آب شود تا نفسم پیش آید

قاصد من همه جا بیخبرم می گذرد

ذوق راحت چقدر راهزن آگاهی ست

عمر در خواب ز بالین پرم می گذرد

زندگی منتظر شیشه گرم می گذرد

چشم بربند، تلاش دگرت لازم نیست

لغزش یک مژه از دیر و حرم می گذرد