عشق ازآرایش ناموس حقیقت نگذشت

آنچه می خواست به آیینه کند با ما کرد

کلک نقاش ازل حسن یقین می پرداخت

نقش ما دید و به سوی تو اشارت ها کرد

کف ما را نمد آینه درباکرد

هیچکس ممتحن وضع بد و نیک مباد

نسخه حیرت ما طبع فضول اجزا کرد