ای خوش آن عنقا که ساز نام نتوانست کرد

رحم کن بر حال محرومی که مانند سپند

سوخت اما ناله ای پیغام نتوانست کرد

بی نشانم لیک بالی از زبانها می زنم

آرزو خون شد ز استغنای معشوقان مپرس

من دعاها کردم او دشنام نتوانست کرد

در جنون بگذشت عمر زلف و آن چشم سیاه