مرغ ماپرواز جز در دام نتوانست کرد

در جنون بگذشت عمر زلف و آن چشم سیاه

یک علاج از روغن بادام نتوانست کرد

عمرها پر زد نفس اما به الفتگاه دل

باد صبحی داشت طوف دامنت اما چه سود

گرد ما را جامه احرام نتوانست کرد

نشئه خواهی آب کن دل را که اینجا هیچکس