چون نال خامه تا دمد از مغز استخوان

صابون خشک جامه ما را پلید کرد

تا اشک ربط سبحه انفاس نگسلد

پیری مرا به حلقه قامت مریدکرد

فکرم در آفتاب قیامت قدیدکرد

از قبض و بسط حیرت آیینه ام مپرس

قفلی زدم به خانه که نازکلیدکرد