برگشتنی که آنسوی حشرم شهیدکرد

از قبض و بسط حیرت آیینه ام مپرس

قفلی زدم به خانه که نازکلیدکرد

دارد رسایی مژه ی خون به گردنش

بیدل تو هم به ذوق خطش سینه چاک زن

کاین شام نادمیده مرا صبح عید کرد