دیده ای را که چمن پرور دیدار تو نیست

خلق را صیقل زنگار غضب باید کرد

دم صبحی مگر افسون تباشیر دمد

شمع ما را همه شب خدمت تب باید کرد

به تماشای گل و لاله ادب باید کرد

آنقدر شیفته نرگس خمار توام

که .ز خاکم به قدح آب عنب باید کرد