شهرت اقبال عجز از چتر شاهی برتر است

حسرتی از دل برون آورد و برق طورکرد

با چنین فرصت نبود امکان مژه برداشتن

وعده دیدار خلقی را امل مزدورکرد

موی چینی سایه آخر بر سر فغفور کرد

شور اسرارم جنون انگیخت از موی سفید

شوخی این پنبه ام هنگامه منصورکرد