زین تیشه می توان گره سنگ باز کرد

کو زحمت فراق و کدام انبساط وصل

زین جور آنچه کرد به ما امتیازکرد

کلفت زدای کینه دلها تواضع است

حیرت مقیم خانه آیینه است و بس

نتوان به روی ما در دلها فرازکرد

داغم ز سایه ای که به طوف سجود او