دل تشنه جنونهاست از وهم و ظن مپرسید

گرد مرا تحیر، صبح جنون سبق کرد

دستی نداشت طاقت ، جیبم چنین که شق کرد

زین دست مشق بسیار مجنون بر این ورق کرد

پیداست شغل زاهد، وقت دگر چه باشد

سرها به یکدگرکوفت هرگه که یاد حق کرد