سیلی هزار دشت خس و خار داشتیم

سحر تبسمی است که نفی محال کرد

خودروی حیرتیم ز نشو و نما مپرس

تخمی فشاند عشق که ما را نهال کرد

بحر کرم کدورت ما را زلال کرد

بی شبهه بود نیک و بد اعتبارها

اندیشه یقین همه را احتمال کرد