حیرتم گشث که دیروز به صحرای عدم

کچه فاخته خواهد ز گریبان گل کرد

پرتوشمع فراهم نشود جزبه فنا

رنگ جمعیت ما سخت پریشان گل کرد

خاک بودم نفس از من به چه عنوان گل کرد

سعی اشکیم ، دویدن چه خیال است اینجا

لغزشی بود ز ما آبله پایان گل کرد