خاک بودم نفس از من به چه عنوان گل کرد

پرتوشمع فراهم نشود جزبه فنا

رنگ جمعیت ما سخت پریشان گل کرد

حیرتم گشث که دیروز به صحرای عدم

سعی اشکیم ، دویدن چه خیال است اینجا

لغزشی بود ز ما آبله پایان گل کرد

غیر وحشت گلی از وضع سحر نتوان چید