سعی اشکیم ، دویدن چه خیال است اینجا

رنگ جمعیت ما سخت پریشان گل کرد

حیرتم گشث که دیروز به صحرای عدم

خاک بودم نفس از من به چه عنوان گل کرد

لغزشی بود ز ما آبله پایان گل کرد

غیر وحشت گلی از وضع سحر نتوان چید

هر که بویی ز نفس یافت پرافشان گل کرد