اول و آخر هر جلوه تماشا دارد

لغزشی بود ز ما آبله پایان گل کرد

غیر وحشت گلی از وضع سحر نتوان چید

هر که بویی ز نفس یافت پرافشان گل کرد

نقش پا گل کن اگر آینه نتوان گل کرد

بیدل از منت دامان کشی تر نشدیم

شمع ما را نفس سوخته آسان گل کرد