سعی بیهوده ندانم به کجایم می برد

آه ازین تیشه که هم پیشه فرهادم کرد

غافل از زشتی اعمال دمیدم هیهات

عشق پیش از نگه منفعل ایجادم کرد

نفس سوخته شد سرمه که فریادم کرد

گفتم انشا کنم از عالم مطلب سبقی

شرم اظهار زبان عرق ارشادم کرد