شیشه را سامان مستی غافل از خارا نکرد

دامن خود گیر و از تشویش دهر آزاد باش

قطره را تا جمع شد دل یادی از دریا نکرد

فرع را از اصل خویش آگاه باید زیستن

انقلاب ساز وحدت کثرت موهوم نیست

ربط بی اجزاییی ما را خیال اجزا نکرد

جود مطلق درکمین سایل ست اما چه سود