دو عالم شوخی یک نی سوار ناله می گیرد

نینگیزد چرا دود از سپند ناتوان من

نیستانها در آتش خار خار ناله می گیرد

اگر مطلق عنان گردد سپاه اضطراب دل

ادب هرچند محو سرمه گرداند غبارم را

جنون شوق راه انتظار ناله می گیرد

فنا مشکل که گردد پرده دار ناکسیهایم