بیدل بهار امکان رنگی نداشت چندان

در خواب ناز بودیم بر خاک ما که پا زد

آیینه در حقیقت تنبیه خودپرستی است

با دل دچارگشتن ما را به روی ما زد

دستی که سودم از یاس بر گل تپانچه ها زد