درین میخانه فرش سجده باید بود مستان را

به چشمت اشک را هم گوهر نایاب می سازد

ضعیفی دامنت دارد خروش درد پیدا کن

که هرجا رشته سازی ست با مضراب می سازد

که موج باده از خم تا قدح محراب می سازد

جنون کن در بنای خانمان هوش آتش زن

همین وضعت خلاص از کلفت اسباب می سازد