درین محفل ندارد بوی راحت چشم واکردن

تریهای هوس کشت مرا سیراب می سازد

به هجران ذوق وصلی د ارم و بر خویش می بالم

در آتش نیز این ماهی همان با آب می سازد

نگاه بیدماغان بیشتر با خواب می سازد

ندارد بزم امکان چون ضعیفی ، کیمیاسازی

که اجزای غرور خلق را آداب می سازد