فلک بر شش جهت واکرده است آغوش رسوایی

نفس را یک دو دم این آینه محبوس می سازد

چه سازد خلق عاجز تا نسازد با گرفتاری

قفس را بی پریها عالم مانوس می سازد

خیال بی خبر با پرده ناموس می سازد

به گمنامی قناعت کن که جاف بی حیا طینت

به سرها چرم گاوی می کشد تا کوس می سازد